ไม่รู้สินะ ไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไง

เพื่อนก็เป็นเพื่อนเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ยังไงเราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันเสมอเพราะอะไรน่ะหรอ

จำคำพูดนี้ได้มะ มีใครสักกี่คนนะที่พูดออกมาแล้วจะจำ

และสามารถรับผิดชอบกับคำพูดของตัวเองได้ตลอด

 

"อัญ"  เคยบอกว่า ไม่ต้องไปคิดมาก

ไม่ว่าจะยังไง เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน จากกันไปอีก 10 ปี

กลับมาเจอกัน ยังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดี

 

ต้องขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นี้ ซึ่งเป็นของใครก็ไม่รู้

แต่ก็ขอบคุณ ที่ทำให้เราเข้าใจอะไรมากขึ้น

ความจริงมันโหดร้ายกว่าสิ่งที่คุณว่าไว้นะ

ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่จะมารู้จักโลกอะไรมากมายนักหรอก

แต่ว่า...สิ่งที่ฉันได้เจอมามันเป็นอย่างงั้นจริง ๆ

 

ยังไงก็ช่วยมาคอมเม้นท์ blog นี้อีกสัก blog แล้วกันนะ

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคนเราถึงเลือกทำในสิ่งที่ทำให้ตัวเองต้องเสียใจด้วยนะ

หรือว่ามีฉันเองคนเดียวที่เลือกอย่างนั้น  นี่มันนานเท่าไรแล้ว ฉัน...ปล่อยให้เวลา

มันผ่านมานานเท่าไรแล้วเนี่ย หลายครั้งนะที่ฉันพยายาม แต่...ฉันเองรู้สึกว่า...

มันมากเกินไปรึเปล่า จริง ๆ นะความพยายามของฉันมันเกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว

แต่ว่า...ทำไมฉันถึงเป็นคนทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ทั้งที่สิ่งที่ต้องการนั้น

มันไม่ใช่แบบนี้เลย  แย่จังเลยที่ฉันเองทำทุกอย่างเป็นแบบนี้ ฉันก็เลย...

ต้องทนรับกับสภาพแบบนี้ไป เป็นไงล่ะ มันน่าสมน้ำหน้าตัวเองจริง ๆ

มัวแต่คิดว่าตัวเองสำคัญนักหนา ไม่ได้รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วตัวเองไม่มีค่าอะไรเลย

 

มีใครบางคนบอกว่าก็ไปอยู่ในที่ที่มีคนต้องการเราสิ

มันน่าตลกจริง อย่างที่บอกฉันเลือกในสิ่งที่ทำให้ตัวเองเสียใจ

ฉันเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนี้ นี่นา...

ฉันไม่อยากจะไปอยู่ในที่ที่ทำให้ฉันมีความสุขเพียงชั่วขณะหนึ่ง

ถ้าฉันกลับบ้านฉันมีความสุข 48 ชั่วโมง เมื่อกลับมาอยู่ที่นี่

ไม่รู้ว่าจะต้องทุกข์ไปมากมายอีกกี่เท่าของ  48 ชั่วโมงที่มีความสุขนั้น