คำบอกเล่าจากใครก็ไม่เท่ากับการที่เราได้ไปประสบกับเหตุการณ์นั้นด้วยตัวเองหรอก

มีหลายอย่างที่ฉันไม่ได้บอกกับหลาย ๆ คน เนื่องจากว่าไม่อยากให้เค้ารู้สึกอะไร

กับสิ่งที่ฉันเคยได้รู้สึกมา เพราะถึงแม้จะบอกอะไรไป เค้าคนนั้นไม่ใช่ฉันก็ไม่มีทาง

ที่จะเข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก  วันนี้ฉันไม่รู้ว่ามันทำให้ใครบางคนได้เข้าใจอะไร

มากขึ้นหรือยัง นี่เป็นเพียงครั้งแรก มันยังมีคำสำคัญบางคำค้ำคออยู่ไง คำว่าให้อภัย

ก็อาจจะมีบ้าง  แต่หากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหลาย ๆ ครั้งล่ะก็....ไม่อยากจะคิดเลย

แต่คงจะไม่มีแล้วล่ะ คนเรา...ถ้ามองแต่ด้านดีของกันและกันแล้วก็จะ..มีความสุข

แต่ว่า...คนเรามีทั้งด้านที่ดีและก็ไม่ดีด้วยกันทั้งนั้น  การกระทำทุกอย่างที่เกิดขึ้น

ล้วนแล้วแต่มีเหตุผลด้วยกันทั้งสิ้น  เหตุผลของคนคนนึงมันไม่เหมือนกับเหตุผล

ของคนอีกคนนึง  หากแต่ถ้าเราเข้าใจกัน มันยากนะ ไม่มีใครจะสามารถมายืนอยู่

ในที่ที่เรายืนได้ตลอดเวลาหรอก เราทำได้ก็แต่เพียงเล่าสู่กันฟัง อาจจะทำให้เรา

หายอึดอัดใจ พรุ่งนี้เช้าทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม วันนี้อาจเป็นเพียงแค่

ความฝันเท่านั้น ความจริงคือพรุ่งนี้...แล้วเรื่องวันนี้ก็จะกลายเป็นเมื่อวานแล้วทุกอย่าง

มันก็จะผ่านไป และวันเวลาแห่งความสุขมันก็จะกลับมาอีกครั้ง  ทุกอย่างมันต้อง

ใช้เวลา เวลาของฉันกับเวลาของใครอีกคน มันอาจจะไม่เท่ากันแต่หวังว่า

เส้นขนาดสองเส้น จะเดินทางคู่กันตลอดไป ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีทางมาบรรจบ

แต่มันก็จะขนาดเคียงข้างกันตลอดไป (แหวะจะอ้วกว่ะ)  และหวังว่าสิ่งที่เกิดขึ้น

คงจะสอนใครบางคนให้เข้าใจในเหตุผลของฉัน  ซึ่งฉันจะพยายามเข้าใจในเหตุผล

ของใครคนนั้นเช่นกัน  ความจริงคือ ทุกอย่างมันต้องเจอด้วยตัวเอง ไม่มีใคร

จะสามารถบอกกับใครได้ เรียนรู้ด้วยตัวเอง แล้วจะรู้ว่าเราควรอยู่ตรงไหน ที่ไหน

 

เมื่อสองสามวันที่ผ่านมานี้ อืม... หลายอย่างเกิดขึ้นกับฉัน

มันก็มาแบบไม่ทันตั้งตัว ทั้ง ๆ ที่เคยคิดเอาไว้ว่าอยากจะ..

ให้มันเป็นอย่างนี้ เมื่อนานมาแล้ว แต่พอสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น

ฉันกลับไม่ทันตั้งตัว  เกือบจะรับไม่ทันซะแล้ว และเมื่ออะไร

หลาย ๆ อย่างมันเกิดขึ้นมาโดยมิทันได้ตั้งตัว บนพื้นฐานความ

เป็นคน ซึ่งไม่รู้จักพอ คนเราทุกคนเมื่อได้อะไรมา มันก็....

จะมีความต้องการเพิ่มขึ้นไปอีก ฉันรู้สึกได้เนื่องจากเอาตัวเอง

เป็นพื้นฐาน ฉันไม่รู้จักพอ เมื่อต้องการสิ่งหนึ่ง พอฉันได้มันมา

ฉันย่อมต้องการเพิ่มขึ้นไปอีก  ชีวิตทุกวันนี้ก็เหมือนกัน ฉัน..

ยังไม่รู้จักพอ ฉันรู้ว่าไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ ของหายมักไม่มีทาง

ที่จะได้มันคืนมาง่าย ๆ ในเมื่อมันหายไปแล้ว เวลาจะช่วยให้มัน

กลับมา แต่ไม่รู้ว่า...เวลามันผ่านไปนานเกินไปรึเปล่านะ ...

ของที่มันได้คืนมามันถึงได้ไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไร ทำไมนะ

แค่ได้คืนมาก็น่าจะพอใจได้แล้ว ทำไมต้องอยากได้ของดี

เหมือนกับว่าเป็นของใหม่แกะกล่องด้วยล่ะ ด้วยความไม่รู้จักพอไง

คนเรามักทำอะไรลงไปโดยที่ไม่ทันได้คิดอะไร  กว่าจะมารู้สึกตัว

อีกทีก็...เกือบจะสายหรือบางคนอาจจะสายไปแล้วก็ได้

สำหรับฉัน... มันอาจจะยังไม่สาย แต่ถ้าฉันไม่รีบไขว่ขว้าโอกาศนี้

เอาไว้ ทุกอย่างมันอาจจะสายเกินไป

ขอบคุณนะ   ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามสิ่งที่มันอยู่ภายในใจ

มันคือสิ่งที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ง่าย ๆ ข้อนี้ทุกคนรู้กันได้ แน่นอน

ฉันไม่รู้ว่ามันมีอะไรซ้อนอยู่รึเปล่า  แต่ด้วยความที่จิตใจไง จิตใจของฉัน

ตอนนี้ฉันมองข้ามสิ่งที่ดูเหมือนจะทำให้ทุก ๆ อย่างแย่ลง ฉันปล่อยมันไป

ไม่คิดอะไรอีก และจะพยายามไม่คิด  ฉันรู้สึกว่าตัวเองแย่  ฉันเห็นแก่ตัว

ฉันเคยบอกกับใครบางคนว่าคนเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครได้

แต่นั่นล่ะคือสิ่งที่ฉันกำลังจะพยายามทำเพื่อใครบางคนอยู่   อิอิ  เหอๆๆๆๆๆ